Achtergrond
De kunst van Martijn (1973) is modern, abstract, verfrissend en dynamisch en is veelal op 3D doeken gemaakt. Hij heeft zich door de jaren heen laten inspireren door bijvoorbeeld Mondriaan, Bauhaus en Kupka. Opnieuw kijken is wat anders zien en beleven en daar gaat het om. Het twee dimensionale drie dimensionaal maken en en vice versa. Het is een spel dat zich voor je ogen afspeelt. De inspiratie komt voort uit de fascinatie voor skylines van steden en de architectuur in het algemeen; uiteindelijk een van de meest uitgesproken vormen en uitingen van het menselijke wezen, niets is rechthoekig, behalve hetgeen wij maken. Het spel van de verhoudingen in extrema forma waarbij de kijker de derde dimensie wordt, daar waar deze in het werk is weggelaten!
Martijn is autodidact. Hij heeft zichzelf door de jaren heen ontwikkeld door het gebruik van kleuren en door te varieren met de rechthoekige vormen die uiteindelijk veel voorkomen in gebouwen en skylines. De (soms) herkenbare schaakelementen zijn een knipoog naar het abstracte denkvermogen en een (kleine) ode aan het schone schaakspel.
De gebruikte technieken zijn vooral acriel, maar toch ook spuitverf en het potlood.